گزیده ها

«کشتی نوح» 

حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح
ورنه طوفان حوادث ببرد بنیادت
حافظ
□ کشتی نوح حلقه مردان خداست که هرکسی با ایشان نشیند از غرقاب کثرت و طوفان حادثات در امان ماند. خطاب حافظ به ظاهر با خویشتن است اما بدین بهانه که با خویش سخن می گوید، همگان را به کشتی نوح رهنمون شده است و به حقیقت کشتی نوح خود حافظ است و ادبیات قدسی و روحانی شاعران و بزرگان جهان.

«جذبه‌های صورت و معنی»

اگر ماهرویان چشمهای خود را
به طنّازی و دلبری
در چشمخانه بگردانند
طرفی نخواهند بست

«پندهای گران‌سنگ»

خود را آخرین کس دوست بدار
و آن دلها را که از تو بیزارند
به دلجویی و دلداری
از خود شاد کن

«با حوران و دیوان»

راست و یکدل و یک‌دست باید بود
اما نه با همه کس
از آنکه برخی مردمان
صداقت و اخلاص را برنمی تابند

«جزیره سبز»

بی گمان باید
که در دریای ژرف و پهناور رنج و محنت
جزایری بر سر راه باشند تا ملاحان خسته در آنجا بیاسایند
وگرنه دریانورد فرسوده و رنگ‌پریده

«خانه و صاحبخانه»

گر شبی در خانه جانانه مهمانت کنند
گول نعمت را مخور مشغول صاحبخانه باش
فروغی بسطامی
عاشقان صاحبخانه را می‌جویند و از او تمنّایی جز او ندارند چنانکه رابعه عدویه گفت:

«صهبای روح»

ساقی به نور باده برافروز جام ما
مطرب، بگو که کار جهان شد به کام ما
ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم
ای بیخبر ز لذّت شُرب مدام ما